„Znów na chodniku piętrzył się stos naszych wysłużonych walizek; czekała nas jeszcze dalsza droga. Ale co tam, droga to życie”. Jako nastolatka zaczytywałam się w „Drodze” Jacka Kerouaca. Gdy pierwszy raz pojechałam sama w nowe miejsce, poczułam to, co wcześniej niesprecyzowane, przyciągało mnie wielokrotnie do jego książki. Teraz już chyba umiem to nazwać. To wolność i radość z poznawania innych rzeczywistości, które toczą się równolegle z naszymi.W podróż zabieram aparat i czapkę. Głowa, która ją nosi, jest moja. Mam na imię Marta i mam 30 lat. Mieszkam w Krakowie, gdzie ukończyłam dziennikarstwo i teatrologię na UJ.Mieszkałam przez rok w Barcelonie, a potem w Stambule. W międzyczasie udało mi się zwiedzić…